رمضان ماه میهمانی خداوند
واژه رمضان
رمضان از مصدر «رمض» به مفهوم شدت گرما و تابش آفتاب بر.. معنا شده است. انتخاب چنین واژه ای به راستی از دقت نظر و لطافت خاصی برخوردار است چرا که سخن از گداخته شدن است و شاید به تعبیری دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بی امانش، زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش می باشد، عطشی ناشی از آفتاب سوزان یا گرمای شدید روزهای طولانی تابستان و عطش دیگر حاصل از نفس سرکشی که پیوسته می گدازد و سوزشش به راستی جبران ناپذیر است. در مقایسه این دو سوزش، دقیقا ً رابطه عکس برقرار است، بدین مفهوم که نفس سرکش با چشیدن آب، تشنه تر می گردد وهرگز به یک جرعه بسنده نمی کند و پیوسته آدمی را در تلاش خستگی ناپذیر جهت ارضای تمایلات خود وا می دارد
.
: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند
شَهرُ رَمَضانَ شَهرُ اللّه عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ شَهرٌ يُضاعِفُ اللّهُ فيهِ الحَسَناتِ وَ يَمحو فيهِ السَّيِّئاتِ وَ هُوَ شَهرُ البَرَكَةِ
ماه رمضان، ماه خداست و آن ماهى است كه خداوند در آن حسنات را مىافزايد و گناهان را پاك مىكند و آن ماه بركت است
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمودهو شهر اوله رحمة و اوسطه مغفرة و اخره عتق من النار؛
رمضان ماهى است كه ابتدايش رحمت است و ميانهاش مغفرت و پايانش آزادى از آتش جهنم
( پيامبر اکرم (صلی الله
عليه و آله
اَلصّائِمُ لا تُرَدُّ دَعوَتُهُ
دعاى روزه دار رد نمى شود
قال رسولُ اللّهِ صلى الله علیه و آله
إنَّما
سُمِّیَ الرَّمَضانُ لأنَّهُ یَرمَضُ الذُّنوبَ
پیامبر
خدا صلى الله علیه و آله فرمودند : رمضان، بدين سبب رمضان نامیده شده است كه
گناھان را مى سوزاند
قال رسولُ اللّهِ صلى
الله علیه و آله
إذا استَهَلَّ رَمَضانُ غُلِّقَت أبوابُ النارِ، و
فُتِحَت إبوابُ الجِنانِ، و صُفِّدَتِ الشَّیطانُ
پیامبر خدا صلى الله علیه و آلھ فرمودند: چون ھلال ماه رمضان پد يد آ يد، در ھاى دوزخ بسته گردد و در ھاى بھشت گشوده شود و شیاطین به زنجیر كشیده شوند
قال رسولُ اللّهِ صلى
الله علیه و آله :
قَد وَکَّل اللهُ بِکُلِّ شَیطانٍ مَرِیدٍ سَبعَةً مِن
مَلائِکَتِهِ فَلَیسَ بِمَحلولٍ حتّی یَنقَضِیَ شَهرُکُم هذا
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمودند : خداوند بر ھر شیطان سركشى ھفت تن از فرشتگان خود را گمارده است كه تا پايان اين ماه ھمچنان در بند آن ھا مى باشد
قال رسولُ اللّهِ صلى
الله علیه و آله
مَن أدرَکَ شَهرَ رَمَضانَ فَلَم یُغفَر لَهُ فَأبعَدَهُ
اللهُ
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمودند : ھر كه ماه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود، خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند
پنج خصلت اين امت
عن أبي هريرة قال، قال رسول الله صلى الله عليه وسلم " أعطيت أمتي خمس خصال في رمضان لم تعطهن أمة قبلها خلوف فم الصائم أطيب عند الله من ريح المسك وتستغفر لهم الملائكة حتى يفطروا ويزين الله لهم كل يوم جنته ثم يقول يوشك عبادي الصائمون أن يلقوا عنهم المؤنة والأذى ثم يصيرون إليك وتصفد فيه مردة الشياطين فلا يخلصون إلى ما كانوا يخلصون إليه في غيره ويغفر لهم آخر ليلة" قيل يا رسول الله أهي ليلة القدر قال "لا ولكن العامل إنما يوفى أجره إذا انقضى عمله". ( رواه احمد و البزار و البيهقي و رواه ابوالشيخ ابن حبان )
ابوهريره رضي الله عنه – از رسول خدا – صلي الله عليه و آله و سلم – نقل كرده كه فرمودند : « به امت من درباره ماه مبارك رمضان پنج امتياز داده شده كه به امتهاي پيشين داده نشده است :
1- بوي بد دهان آنها در رمضان نزد خداوند متعال از مُشك هم پسنديدهتر است .
2- حتي ماهيها در دريا تا وقت افطار براي آنها دعا ميكنند .
3- بهشت هر روز براي آنها آراسته ميشود و سپس خداوند خطاب به بهشت مي گويد : « به زودي بندگان نيك من مشقات و مشكلات دنيا را پشت سر گذاشته به سوي تو خواهند آمد . »
4- شياطين متمرّد و گردنكش با زنجير بسته ميشوند تا روزهداران را در اين ماه به سوي گناهاني كه در ساير ماهها وادار مي كردند ، سوق ندهند .
5- در آخرين شب ماه رمضان ، روزه داران مورد مغفرت قرار مي گيرند . صحابه عرض كردند : « اين شب مغفرت ، شب قدر است ؟ » آن حضرت فرمودند : « خير ، بلكه ضابطه و عرف چنين است كه پس از آنكه كارگر ، كارش را تمام كند ، مزدش به او داده شود . »
محرومان از رحمت خداوند :
عن كعب بن عجرة قال : قال رسول الله صلى الله عليه و سلم : احضروا المنبر فحضرنا فلما ارتقى درجة قال : آمين فلما ارتقى الدرجة الثانية قال : آمين فلما ارتقى الدرجة الثالثة قال : آمين
فلما نزل قلنا يا رسول الله لقد سمعنا منك اليوم شيئا ما كنا نسمعه قال : إن جبريل عليه الصلاة و السلام عرض لي فقال : بعدا لمن أدرك رمضان فلم يغفر له قلت آمين فلما رقيت الثانية قال بعدا لمن ذكرت عنده فلم يصلي عليك قلت آمين فلما رقيت الثالثة قال بعدا لمن أدرك أبواه الكبر عنده فلم يدخلاه الجنة قلت آمين
هذا حديث صحيح الإسناد و لم يخرجاه
حضرت كعب بن عجرة – رضي الله عنه – مي گويد : يك بار رسول اكرم – صلي الله عليه و سلم – فرمودند : « نزديك منبر بياييد » ما نزديك آمديم . هنگامي كه آن حضرت صلي الله عليه و اله و سلم بر پلة اول آن ، قدم گذاشتند ، فرمودند : «آمين» و چون بر پلة دوم قدم گذاشتند باز هم فرمودند «آمين» وقتي بر پلة سوم قدم گذاشتند ، بار سوم نيز فرمودند : «آمين» هنگامي كه از منبر پايين آمدند و از خطبه فارغ شدند ، عرض كرديم : امروز وقت بالا رفتن بر منبر از شما كلامي شنيديم كه تا به حال نشنيده بوديم ؟ آن حضرت فرمودند : « در آن لحظه ، جبرئيل جلوي من آمد و چون بر پلة اول قدم گذاشتم اظهار داشت : هلاك و نابود باد آن شخصي كه ماه رمضان را دريافت و مورد مغفرت قرار نگرفت ! » گفتم : «آمين» و چون بر پلة دوم قدم نهادم او گفت : « هلاك و نابود باد آن شخصي كه نام تو ذكر شود و بر تو درود (صلوات) نفرستد ! » گفتم : «آمين» و چون بر پلة سوم قدم گذاشتم ، او گفت : « هلاك و نابود باد آن شخصي كه پدر و مادر او يا يكي از آن دو در حالت پيري و سالخوردگي باشند و او به وسيلة خدمت به آنها وارد بهشت نشود ! » گفتم : «آمين»
