قضاوت زود هنگام
ﻣﺮﺩﻱ ﭼﻬﺎﺭ ﭘﺴﺮ ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺭﺧﺖ
ﮔﻼﺑﻲ ﺍﻱ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺍﻱ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎﻥ ﺭﻭﻳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ :
ﭘﺴﺮ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ، ﺩﻭﻣﻲ ﺩﺭ ﺑﻬﺎﺭ، ﺳﻮﻣﻲ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﭘﺴﺮ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﺧﺖ ﺭﻓﺘﻨﺪ .
ﺳﭙﺲ ﭘﺪﺭ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﺭﺧﺖ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻨﺪ .
ﭘﺴﺮ ﺍﻭﻝ ﮔﻔﺖ : ﺩﺭﺧﺖ ﺯﺷﺘﻲ ﺑﻮﺩ، ﺧﻤﻴﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻢ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ .
ﭘﺴﺮ ﺩﻭﻡ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ .. ﺩﺭﺧﺘﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺪ
ﺷﮑﻔﺘﻦ .
ﭘﺴﺮ ﺳﻮﻡ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ .. ﺩﺭﺧﺘﻲ ﺑﻮﺩ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻫﺎﻱ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭ ﻋﻄﺮﺁﮔﻴﻦ .. ﻭ ﺑﺎﺷﮑﻮﻫﺘﺮﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺍﻱ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻡ .
ﭘﺴﺮ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ!!! ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎﻟﻐﻲ ﺑﻮﺩ ﭘﺮﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ..
ﭘﺮ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻭ ﺯﺍﻳﺶ!
ﻣﺮﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪﻱ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻴﺪ، ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﻳﮏ ﺍﺯ
ﺷﻤﺎ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﻓﺼﻞ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﺭﺧﺖ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻳﺪ! ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻳﮏ ﺩﺭﺧﺖ ﻳﺎ ﻳﮏ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻳﮏ ﻓﺼﻞ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﻨﻴﺪ :
ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺕ، ﺷﻮﻕ ﻭ ﻋﺸﻘﻲ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻴﺸﺎﻥ
ﺑﺮﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﻗﺘﻲ ﻫﻤﻪ ﻓﺼﻠﻬﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ!
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ” ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ” ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﻮﻳﺪ، ﺍﻣﻴﺪ ﺷﮑﻮﻓﺎﻳﻲ ” ﺑﻬﺎﺭ ” ،
ﺯﻳﺒﺎﻳﻲ “ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ” ﻭ ﺑﺎﺭﻭﺭﻱ “ﭘﺎﻳﻴﺰ ” ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻒ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻳﺪ!
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻱ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻳﮏ ﻓﺼﻞ، ﺯﻳﺒﺎﻳﻲ ﻭ ﺷﺎﺩﻱ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺼﻠﻬﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻨﺪ!
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻓﺼﻠﻬﺎﻱ ﺩﺷﻮﺍﺭﺵ ﻧﺒﻴﻦ ؛
ﺩﺭ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﺳﺨﺖ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻱ ﮐﻦ : ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ!
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭﻱ ﻧﻤﻴﻤﻮﻧﻪ ﮐﻪ : ﺯﻧﺪﮔﻲ ﮔﻼﺑﻲ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﻓﺎست
